Binnen improvisatietheater is ”ja, en” de basisregel: je accepteert wat er is, en je bouwt erop verder. Voor ouders en verzorgers van een autistisch kind voelt dat soms makkelijker gezegd dan gedaan. In deze column deelt Saskia momenten uit de praktijk — kleine en grote — over loslaten, meebewegen, en wat er dan ineens mogelijk blijkt.
-
Lees verder >>: De kunst van het juiste kind blussenDing Dong, Ding Dong, Ding Dong. Nou, nou, degene die aan onze hotelkamer deur staat te bellen meent het serieus. Ik wist niet eens dat we een deurbel hadden. We zijn allemaal nog niet helemaal klaar voor de start, want het is nog vroeg, maar ik doe toch maar de…
-
Lees verder >>: Uit de achtbaan en dan weer door“NEEEEEE, SCHOOL, NEEEE”. Rood aangelopen, met zijn kleine knuistjes bonkend op zijn wangen, terwijl hij onbedaarlijk huilt, niet van pijn, maar van onmacht, zo tref ik hem aan op het tapijt naast de bank in de woonkamer. Deze ochtend heb ik me verslapen, als ochtendmens een vrij zeldzame situatie. Hoe…
-
Lees verder >>: Autisme: hoe kijken we ernaar?“Improviseren? Dat kunnen mensen met autisme toch helemaal niet?” Dit is een vraag dieik, vanwege InterActing, zo vaak krijg, dat ik voor de lol eens even door afgelopen weekheen loop, om na te gaan hoe Aidan ogenschijnlijk moeiteloos meebeweegt met wat er ophem afkomt. Op maandag heeft hij een auditie…
-
Lees verder >>: Wie is er hier nou eigenlijk beperkt? Over spiegels, kaders en authentiek jezelf zijnTheater houdt je een spiegel voor. Het nodigt je uit om met een verfrissende blik te kijken naar jezelf, de wereld en alle ongeschreven maatschappelijke kaders die we veel te snel als ‘normaal’ beschouwen. Zeker wanneer je naar een voorstelling kijkt die je verwachtingen compleet op z’n kop zet en…
-
Lees verder >>: Het vizier op de toekomst: Hoe flexibiliteit de wereld van je kind groter maakt.Het is 2005. Ik loop naar Kinderopvang Uk de Zon op de Achtergracht in Amsterdam, een minuut of tien wandelen vanaf ons huis in de Utrechtsedwarsstraat. Ik heb die route al talloze keren afgelegd, schuin overstekend over het Frederiksplein, langs de vertrouwde gevels van de stad. Dit is de plek…
-
Lees verder >>: Opvoeden van een kind met autisme is net als bergbeklimmen: vergeet niet te genieten van het uitzicht.Toen ik jaren geleden hoorde dat mijn jongste zoon Aidan autisme heeft, dacht ik — zoals zovelen van mijn generatie — meteen aan Rain Man, de beroemde Hollywood-klassieker uit de jaren tachtig waarin Dustin Hoffman een autistische man speelt die weliswaar geniaal kan hoofdrekenen, maar tegelijkertijd volledig onbereikbaar is en…